Leczenie Kręgozmyku

Leczenie polega na dokładnym rozpoznaniu, które opiera się na  zwykłym przeglądowym  zdjęciu radiologicznym . W niektórych przypadkach konieczne jest wykonanie tomografii komputerowej, w celu oceny zwężenia kanału kręgowego szczególnie lub rezonansu magnetycznego.

Kręgozmyk (spondylolisteza) to stan polegający na przesunięciu 2 kręgów względem siebie, gdzie wyższy kręg ulega przesunięciu do przodu względem niższego kręgu. Konsekwencją tego stanu jest  utrata stabilności kręgosłupa, pogorszenie sprawności ruchowej kręgosłupa, przewlekły ból oraz występowanie objawów neurologicznych takich jak mrowienie, drętwienie w obrębie kończyn dolnych, zaburzenia czucia, osłabienie siły mięśniowej. Kręgozmyk najczęściej występuje na poziomie 4 i 5 kręgu lędźwiowego.

może mieć  różne stopnie zaawansowania. Wg Meyerdinga  jest to procent kręgu, który nie znajduje się nad niższym kręgiem):

  • I° – do 25%
  • II° – 25% – 50%
  • III°- 50% – 75%
  • IV°- 75% – 100%
  • powyżej 100% (całkowita utrata styczności 2 kręgów)

 

Przyczyny kręgozmyku:

Niewielki odcinek kości zwany przesmykiem łączy stawy międzykręgowe w tylnej części kręgosłupa. Przesmyk jest cienki i ma słabe ukrwienie, co czyni go podatnym na złamania. Złamanie Twojego przesmyku występuje zwykle w wyniku skumulowanego stresu na kręgosłup, a nie od nagłego urazu. W przypadku wystąpienia tego typu złamań, jest znany jako kręgoszczelina.

Ten typ złamania może doprowadzić do ześlizgu jednegu kręgu względem drugiego, a ten stan jest znany jako kręgozmyk. Jest on  dość powszechny wśród młodych sportowców, którzy uprawiają sport, który wiąże się z powtarzalnością przeprostu w dolnej części pleców (zgięcie do tyłu) – tak  jak w gimnastyce.

 

Objawy kręgozmyku:

  • ból,
  • deformacja tułowia,
  • pogorszenie sprawności ruchowej chorego,
  • zaburzenia neurologiczne: niedowłady, zaniki mięśniowe, osłabienie odruchów, zaburzenia potencji, zaburzenia zwieraczy pęcherza i odbytu (rzadkie) oraz zaburzenia czucia,
  • zmiana stereotypu chodu – pacjent chodzi na lekko ugiętych nogach zrotowanych na zewnątrz.

Gdy choroba nie daje objawów kręgozmyk można tylko obserwować, czy jego stan nie ulega pogorszeniu na przestrzeni upływającego czasu.  W kręgozmyku o niedużym stopniu (I° i niektóre II°), gdy stwierdzamy brak progresji ześlizgu z jednoczesnym  niewielkim nasileniu bólu (bóle okresowe) i braku objawów neurologicznych można stosować leczenie zachowawcze, które obejmuje:

  1. w ostrym okresie bólowym – unieruchomienie (łóżko), leki przeciwbólowe i zmniejszające napięcie mięśniowe.
  2. po opanowaniu ostrego bólu – rehabilitacja:
  • ćwiczenia wzmacniająco-stabilizujące,
  • gorset ortopedyczny lub sznurówka,
  • unikanie przeciążeń kręgosłupa.

 

Leczenie operacyjne

  • u chorego występują objawy neurologiczne,
  • ześlizg osiąga większy stopień (od II°),
  • gdy występuje progresja nawet małego ześlizgu,
  • występuje  progresja bólu i objawów neurologicznych,
  • występuje  brak pozytywnych wyników leczenia zachowawczego po okresie 3 miesięcy i stwierdza się długotrwały wywiad bólowy.