Kolano skoczka

Mimo, że sport to zdrowie a na naszych ulicach coraz częściej możemy zauważyć ludzi aktywnie spędzających wolny czas, to często towarzyszą nam liczne kontuzje. Do dość popularnego urazu należy „kolano skoczka”. Do największej grupy sportowców podatnych na tą kontuzję zalicza się siatkarzy, biegaczy i koszykarzy. Za ból w obrębie stawu kolanowego odpowiada wtedy entezopatia (bolesne zmiany przeciążeniowo- zwyrodnieniowe przyczepów ścięgnistych mięśni do kośćca) więzadła rzepki. Więzadło te przyczepia się dolnego brzegu i przedniej powierzchni rzepki, biegnie w dół kończąc się przyczepem na guzowatości piszczeli. Jego długość wynosi około 5-8 cm. Więzadło rzepki jest elementem przenoszącym siłę z głównego prostownika stawu kolanowego, mięśnia czworogłowego, na podudzie. Dodatkowo stabilizuje kolano podczas lądowania przy każdym skoku.

Jakie są objawy kontuzji ?

Kontuzjowane osoby najczęściej skarżą się na ból w obrębie więzadła rzepki oraz w części podrzepkowej, rzadziej ale może występować ból w części nadrzepkowej czy na guzowatości piszczeli. Po wykonaniu skoku podczas lądowania ból jest najostrzejszy (wtedy więzadło rzepki wykonuje największą pracę), także występuje podczas biegania, schodzenia ze schodów czy przysiadu. Dodatkowo osoba kontuzjowana może odczuwać niepewność podczas wykonywania ćwiczeń i „uciekanie” kolana. Podczas kontuzji może pojawić się obrzęk i osłabienie mięśnia czworogłowego.

Występują 4 stopnie uszkodzenia więzadła rzepki:

  1. Ból występujący tylko w trakcie zajęć.
  2. Ból który nie uniemożliwia przerwania treningu najczęściej ustępuje po rozgrzewce
  3. Ból który uniemożliwia wykonanie treningu
  4. Ostry ból świadczący o naderwaniu bądź całkowite zerwanie więzadła.

Jakie są przyczyny powstania urazu?

Kolano skoczka jest kontuzją której przyczyną są głównie przeciążenia treningowe dlatego warto zwrócić uwagę na odpowiedni dobór obciążeń treningowych które indywidualnie powinny być dobrane dla każdej osoby zaczynającej czynnie uprawiać sport. Dla przykładu uprawiając siatkówkę bez dobrze przygotowanych mięśni prostowników oraz całego aparatu stabilizującego obciążenie dla więzadła rzepki będzie dodatkowe poprzez zwiększoną ilość podskoków i lądowań, tak jak początkowi biegacze będą wprowadzać do swoich treningów za szybko częstotliwość oraz ilość zbiegów, podbiegów, wieloskoki czy krosy. Dodatkowo gotową kontuzję mamy gdy dołożymy do naszego treningu biegowego dodatkowe kilka kilometrów po twardej powierzchni w źle dobranym obuwiu. Dużym czynnikiem ryzyka w odniesieniu kontuzji są ogólnie słabe mięśnie kończyny dolnej, ważne aby wzmacniać mięsień czworogłowy uda oraz mięśnie kulszowo- goleniowe. Do listy przyczyn należy dodać również szpotawość i koślawość  kolan, różnica w długości kończyn, zaburzenia ustawienia i anatomii rzepki czy nie prawidłowa biomechanika stawu biodrowego.

Leczenie i rehabilitacja

W leczeniu  „kolana skoczka” najczęściej stosuje się metodę zachowawczą. Metoda ta w skrócie nazywana jest metodą RICE (Rest, Ice, Compression, Elevation) czyli odpoczynek, zimne okłady, ucisk, elewacja kończyny. Lodem można okładać staw 3 razy dziennie po około 10 minut. Dodatkowo można stosować leki przeciwbólowe oraz przeciwzapalne. Z zabiegów fizykalnych warto korzystać z ultradźwięków oraz fali uderzeniowej. Zabiegi te poprawią krążenie krwi w stawie, poprawią przemianę materii i zwiększy się elastyczność tkanki łącznej. Oczywiście podczas rehabilitacji należy unikać wysiłku fizycznego w tym skoków, przysiadów oraz lądowań. Aby powrócić do aktywności fizycznej należy stosować rozciąganie mięśnia czworogłowego uda oraz mięśni kulszowo goleniowych, ćwiczenia należy wykonywać w bezbolesnym zakresie ruchu. Należy wzmacniać mięśnie pośladkowe oraz popracować nad propriocepcją stawu kolanowego. Następnie należy wprowadzić ćwiczenia które pomogą nam poprawić dynamikę skoku czyli ćwiczenia ekscentryczne (wydłużenie mięśnia poprzez oddalenie się od siebie przyczepów z jednoczesnym wytwarzaniem napięcia mięśniowego) mięśnia czworogłowego oraz mięśni kulszowo- goleniowych.
W trakcie naszych treningów warto wprowadzić proste ćwiczenia które w przyszłości pozwolą nam uniknąć groźnych kontuzji.