Kolano biegacza

Obserwując miejskie ulice oraz parki coraz częściej możemy spotkać miłośników biegania. Biegają mężczyźni i kobiety niezależnie od wykształcenia oraz wieku. Jedni chcą poprawić kondycje a inni schudnąć. Dzięki bieganiu znacznie wzmocnimy nasz układ krwionośny oraz odpornościowy, zwiększy się pojemność naszych płuc. Podczas biegania zredukujemy naszą tkankę tłuszczową oraz zredukujemy napięcia wywołane stresem. Poza tym jest to jedna z najtańszych form ćwiczeń aerobowych i między innymi dlatego też coraz więcej osób uprawia ten sport. Pamiętajmy o dobrym doborze obuwia do biegania oraz naszą przygodę zaczynajmy stopniowo nie forsując od początku tempa oraz na siłę przebiegać jak najdłuższe dystanse.

„Kolano biegacza” jest najczęstsza dolegliwością występujących u biegaczy ponieważ podczas biegania to właśnie kolano jest narażone na największe przeciążenia. Fachowo termin ten nazywany jest zespołem pasma biodrowo- piszczelowego. Pasmo biodrowo- piszczelowe to zgrubienie włóknistej tkanki łącznej, posiadające swoje przyczepy na miednicy  oraz na mięśniu napinaczu powięzi szerokiej. Biegnie w dół po zewnętrznej stronie uda i łączy się z zewnętrzną częścią piszczeli. Ma funkcje prostowania w stawie kolanowym i odwodzi udo. W wyniku jego dużego napięcia występuje tarcie o boczny nadkłykieć  kości udowej. Przyczyną nie jest bezpośredni uraz a zwyczajne przeciążenie stawu. Objawami schorzenia jest ból występuje po zewnętrznej części kolana oraz nieco niżej, jest tępy i wzrasta wraz z natężeniem treningu. Ból występuje również podczas zginania i prostowanie kolana gdy dociskamy ręką zewnętrzną stronę kolana. Występują problemu z wykonywaniem ruchów bocznych uda.  Największe tarcie pasma występuje przy kolanie zgiętym do 30 stopni dlatego ból najbardziej odczujemy biegnąc „z górki” . Należy zaznaczyć, że wśród czynników predysponujących należy wymienić bieganie po nie równej powierzchni, bieganie pod górę i w dół, słabe mięśnie bioder, słaby mięsień pośladkowy średni, wąskie lub szerokie pasmo biodrowo- piszczelowe, szpotawość kolan oraz różnica w długości kończyn dolnych.

Leczenie i rehabilitacja schorzenia

W przypadku zaistnienia opisywanego bólu bo zewnętrznej stronie kolana należy być czujnym i najlepiej reagować od razu, im dłużej będziemy ignorować objawy tym dłużej potrwa leczenie schorzenia. Priorytetową sprawą przy urazie pasma biodrowo- piszczelowego jest zniesienie złej biomechaniki ruchu, najlepiej gdy zgłosisz się do wykwalifikowanego fizjoterapeuty który pomoże Ci wyeliminować błędy techniczne podczas biegu.  Może to być za długi krok biegu, nadmierna rotacja wewnętrzna i przywiedzenie stawu kolanowego czy zbyt duże pochylenie tułowia do przodu. Samodzielnie do pomocy posłużą wkładki korygujące złe ustawienie stóp, posłużą także dobrze dobrane obuwie. Zalecane jest dłuższe wykonywanie rozgrzewki oraz rozciąganie mięśni po wysiłku. Terapeuta zaleci wzmacniać osłabione mięśnie (pośladkowy średni) oraz rozciągać te napięte (całe pasmo biodrowo- piszczelowe), wyeliminuje złe nawyki ruchowe oraz wspomoże terapią manualną oraz metodą kinesiotapingu. W przypadku usunięcia stanu zapalnego zalecane są również zabiegi fizykalne jak prądy TENS, jonoforeza i ultradźwięki. Na ból pomoże zabieg krioterapii.

Zespół tarcia pasma biodrowo- piszczelowego należy do częstych kontuzji u biegaczy i osób czynnie uprawiających sport i nie należy lekceważyć pierwszych dolegliwości bólowych. Jest to kontuzja dość trudna do wyleczenia i osoby biegające bardziej zawodowo będą musieli liczyć się z około sześciotygodniową przerwą w treningach. Warto urozmaicić treningi biegowe wcześniejszym ogólnorozwojowym przygotowaniem fizycznym dzięki której nie tylko unikniemy groźnych kontuzji ale i nasze bieganie będzie bardziej efektywne.