Zwyrodnienie stawu kolanowego – Gonartroza – Rehabilitacja

Zwyrodnienie stawu kolanowego – Gonartroza

Za gonartrozę należy uważać ból i dysfunkcję kolana, w którym radiologicznie potwierdzono proces zwyrodnieniowy. Za potwierdzenie uważa się co najmniej obecność osteofitów na krawędzi stawowej kości piszczelowej lub udowej.

Zwyrodnienie stawu kolanowego występuje częściej u kobiet, zwłaszcza starszych i otyłych. Podstawą do rozpoznania choroby zwyrodnieniowej jest ból w stawie i jego okolicy nasilający się przy ruchach, przy wstawaniu, przy schodzeniu po schodach, w czasie noszenia ciężkich przedmiotów i ustępujący w spoczynku.

Rozpoznanie gonartrozy powinno być potwierdzone wynikiem badania radiologicznego.

Zwyrodnienie-stawu-kolanowego-–-Gonartroza

Dla przykładu obraz radiologiczny kolana zdrowego

Pierwotną przyczyną procesu zwyrodnieniowego stawu kolanowego mogą być urazy, zapalenia stawu, uszkodzenie łąkotki, chrzęstniako-kostniakowatość maziówkowa, kosmkowo-barwnikowe zapalenie błony maziowej, rozwarstwiająca martwica aseptyczna, dysostoza wielonasadowa śródchrzęstna i inne rzadsze.
Nie ma sposobu trwałego wyleczenia choroby zwyrodnieniowej stawu biodrowego i kolanowego, ale odpowiednie leczenie  zachowawcze może zmniejszyć ból, utrzymać lub nawet zwiększyć zakres ruchów w stawach i ograniczyć kalectwo.

Pierwszym ważnym krokiem jest dążenie do redukcji otyłości. Ważne miejsce zajmuje także kinezyterapia. W chorobie zwyrodnieniowej kolana chodzi głównie o wzmocnienie mięśnia obejmuje również: zaopatrzenie ortopedyczne (kule,laski), ćwiczenia w odciążeniu stawu, ćwiczenia z oporem, fizykoterapia- parafina, borowina, prądy diadynamiczne, balneoterapia, unikanie długiego chodzenia i stania, ćwiczenia i elementy pływania w basenie. Leczenie operacyjne czyli endoproteza stawu kolanowego.

Endoproteza stawu kolanowego

Zabieg operacyjny polegający na zastąpieniu stawu kolanowego sztucznym stawem wykonanym z tworzyw sztucznych i metalu.

Gonartroza

Operacja polega na odcięciu najniżej położonej części kości udowej oraz oraz górną część kości piszczelowej i zastąpienie wymienionych elementów protezą metalową (do kości udowej) oraz z tworzywa sztucznego i metalu (część kości piszczelowej)

Rehabilitacja po operacji

W pierwszym okresie po  operacji należy wzmacniać ćwiczeniami izometrycznymi mięśnie odpowiedzialne za ruchy w stawie kolanowym. Należy pamiętać również o ćwiczeniach biernych i czynno-biernych oraz wzmacniać mięśnie całego ciała. Wskazana jest jak najbardziej pionizacja pacjenta oraz ćwiczenia oddechowe.

Na początku wskazane jest aby pacjent poruszał się o kulach bądź balkoniku, uczy się pacjenta wchodzenia i schodzenia po schodach ponieważ ważnym elementem jest możliwość obciążenia kończyny po zabiegu (do granicy bólu). W większości przypadków endoproteza jest zamocowana za pomocą cementu dzięki czemu pacjent może szybciej stanąć na operowaną kończynę.  W przypadku mocowania bezcementowego okres gdzie pacjent może obciążyć kończynę wydłuża się, gdyż kość wrasta w protezę. Oczywiście istotną rolą jest tutaj stan kośćca u pacjenta oraz jego ogólny stan. Po około 2 tygodniach pacjent może w pełni obciążyć operowaną kończynę a samodzielne chodzenie bez środków pomocniczych następuje po około 3 miesiącach. W przypadku zmniejszenia bólu  operowanej kończyny należy stosować zabiegi z zakresu fizykoterapii takie jak: Laser, magnetronic i krioterapia.

Każdy z nas wie  jak staw kolanowy jest podatny na bóle i urazy (co trzeci pacjent na wizycie u ortopedy ma problemy z kolanem) dlatego warto poświęcić mu więcej uwagi a odwdzięczy nam się długą i bezbolesną pracą.


Fimedica - Leczenie schorzeń, bólu kręgosłupa i stawów > rehabilitacja w Warszawie