Beata Pecarz: Dzień dobry

A: Zacznijmy od przyczyn, bo przeraża nieco fakt, że coraz młodsi ludzie cierpią na bóle kręgosłupa i z coraz młodszych ust słyszymy „Boże jak mnie łupie w krzyżu”… to nie jest normalne. Dlaczego tak się dzieje?

B: Nasz kręgosłup podlega różnym siłom przeciążającym go. Te przeciążenia możemy podzielić ogólnie mówiąc na dwa rodzaje – Na przeciążenia statyczne czyli poprzez utrzymywanie pozycji naszego ciała podczas pracy, lub też przeciążenia dynamiczne czyli poprzez wykonywanie jakichś określonych czynności. I od tego zaczynają się nasze problemy z kręgosłupem. Potem dochodzi do wzrostu napięcia mięśniowego, do zablokowania stawów międzykręgowych, może dochodzić na tle tych przeciążeń również do powstawania dyskopatii, która już daje znacznie poważniejsze dolegliwości bólowe, łącznie z objawami neurologicznymi w postaci drętwienia kończyn, mrowienia.

A: Ale stereotypowo mówimy o braku aktywności sportowej jako głównej przyczynie wszelkich problemów z kręgosłupem, a tak sobie myślę, że wystarczy spojrzeć na dzieci w wieku szkolnym. Te ciężkie plecaki, tornistry już od najmłodszych lat mają dużą szansę mówiąc w cudzysłowie uszkodzić nasz kręgosłup, prawda?

B: Tak, oczywiście. Siedzący tryb życia zarówno u dorosłych jak u dzieci ma znaczący wpływ na to co się dzieje później z naszym kręgosłupem. U dzieci rzeczywiście ciężkie plecaki wpływają bardzo, bardzo negatywnie, zwłaszcza że jak zaobserwujemy, dzieci często noszą je na jednym ramieniu a nie na obydwu tak jak powinno to przebiegać. U dzieci bardzo często w wieku między trzecim a dziesiątym rokiem życia rozpoczynają się w kręgosłupie pewne procesy chorobowe, które w  tym momencie nie dają żadnych dolegliwości, natomiast w przyszłości owocują powstaniem np. dyskopatii, która objawia się u osób w wieku pomiędzy 20 a 30 rokiem życia już poważnymi dolegliwościami.

A: A dziecko nic nam nie powiem, że coś boli, że coś jest nie tak…

B: To nie zawsze wiąże się z odczuciem bólu u dziecka, tego bólu może w ogóle nie być.

A: Powiedziała Pani o noszeniu torebek, plecaków na jednym ramieniu, no i właśnie… Dorastamy, kobiety z resztą ostatnio mężczyźni też coraz częściej noszą torebki czy męskie torby, zwykle właśnie na jednym ramieniu. Może dojść nawet do trwałego uszkodzenia kręgosłupa?

B: Stałe jednostronne przeciążenie kręgosłupa będzie powodowało zmiany długookresowe, może dochodzić do powstawania zwyrodnień kręgosłupa w większości po jednej stronie, bardziej obciążanej. Może też to prowadzić do powstawania dyskopatii czyli choroby krążka międzykręgowego.

A: No i oczywiście komputer. Siedzący tryb pracy chyba już całkowicie przelewa czarę goryczy.

B: Zdecydowanie najwięcej osób w młodym wieku uskarżających się na dolegliwości to osoby pracujące właśnie w biurze, przy komputerze, spędzające w pozycji siedzącej dużą liczbę godzin w ciągu dnia.

A: Do jakich chorób kręgosłupa możemy się na własne życzenie doprowadzić?

B: Przede wszystkim jest to dyskopatia. Ponieważ pozycja obciążająca kręgosłup, wpływająca na tzw. Kompresję krążków międzykręgowych oraz brak ruchu, wszechstronnego ruchu w różnych kierunkach, w różnych płaszczyznach powoduje, że ten kręgosłup podlega stale siłom przeciążającym i w efekcie prowadzi to na nasze własne życzenie do powstawania objawów chorobowych – na początku mniej nasilonych, później sukcesywnie jeśli to zlekceważymy coraz bardziej dokuczliwych.

A: A czy dostrzega Pani jakąś zależność od pory roku? To znaczy, że na przykład pacjenci faktycznie wraz z nadejściem wiosny liczniej przybywają z jakimś kręgosłupowym problemem.

B: Tak, oczywiście. Są dwa takie momenty w roku. Pierwszy to jest właśnie wiosna kiedy część osób posiadających ogródki działkowe, po długim okresie siedzenia i unieruchomienia swego ciała zimą nagle w przypływie dobrej pogody zabiera się do różnych prac działkowych i to jest bardzo niebezpieczne dla nich moment.

A: przeforsowujemy się…

B: Tak, często w złych pozycjach te prace wykonujemy. Zmiany pogody mają tutaj też znaczący wpływ na odczucia dolegliwości bólowych, zwłaszcza związanych z napięciem mięśniowym. Ma to miejsce również wiosną, ale częściej z kolei zdarza się jesienią od października powiedzmy do połowy grudnia nawet mamy nasilane zgłoszenia pacjentów z różnym rodzaju bólu.

A: No to postraszyłyśmy trochę. Czas na dobre rady, bo miejmy nadzieje, że w wielu przypadkach nie jest jeszcze za późno by całkowicie odwrócić te niepokojące objawy i przywrócić naszym plecom znakomite samopoczucie. Proszę nas słuchać…

PRZERYWNIK

A: Wracamy do rozmowy z Panią Beatą Pecarz – fizjoterapeutką, która radzi dzisiaj jak zadbać o swoje plecy i ich prawidłowe funkcjonowanie. Proszę Państwa, nawet jeśli mamy poniżej 30 lat to wcale nie oznacza, że ten problem nas nie dotyczy. Pani Beato, znamy już przyczyny i oczywiście można powiedzieć, że nie powinniśmy przesiadywać tak długo przed komputerem, czy dźwigać ciężkie torby… no, ale życie nie pozostawia czasem wyboru. Jak obejść ten problem?

B: Na pewno torba, z którą musimy się przemieszczać w ciągu dnia powinna być w miarę możliwości jak najlżejsza, musimy unikać noszenia torby na tym samym ramieniu lub stale w tej samej ręce. W robieniu takiego nawyku nie sprzyja zdrowemu kręgosłupowi. Trzeba pamiętać o tym, aby tą torbę przekładać z ręki do ręki lub z ramienia na ramie. Bardzo wygodnym sposobem na radzenie sobie z tym problemem jest zakup odpowiedniego plecaka. Są teraz dostępne nawet takie, które służą specjalnie do przenoszenia np. laptopów

A: yhym…

B: i wtedy obciążamy…

A: No ale nie oszukujmy się, my kobiety wracamy do domu nie dość, że z ciężką torbą to jeszcze po drodze nabywamy kilka siat pożywienia… no ciężko, ciężko jakoś temu zaradzić i uniknąć tych codziennych, typowych obowiązków.

B: Oczywiście. Robiąc zakupy musimy pamiętać o tym, żeby też nie pakować wszystkich zakupów do jednej siatki, tylko raczej równomiernie przekładać sobie do dwóch, tak żeby obciążać znowuż w sposób równo…, w miarę równomierny obie strony.

A: Kręgosłup jest silnie powiązany z innymi częściami ciała, więc być może ćwiczenia, które za pozór zupełnie nie wydają się odpowiednie na kręgosłup bardzo pomogą. Znamy przykłady takich ćwiczeń?

B: Ćwiczenia oczywiście bardzo są pomocne pod warunkiem, że są odpowiednio dobrane do potrzeb danej osoby. Zarówno łatwo sobie ćwiczeniami pomagać, jak łatwo też sobie zaszkodzić. Dlatego, jeśli czujemy już jakieś dolegliwości, nawet jeśli nie są one mocno nasilone to powinniśmy się poradzić specjalisty jakie ćwiczenia do swojego stanu zdrowia możemy stosować.

A: W takim razie powiedzmy o ćwiczeniach, których absolutnie nie powinniśmy stosować w domu, no jeśli czujemy jakiś tam ból, jeszcze uważamy, że nie jest on na tyle mocno, aby udać się do specjalisty, no i na własną rękę zaczynamy się gimnastykować. Czym na pewno sobie zaszkodzimy?

B: Na pewno różnego rodzaju ćwiczenia siłowe z obciążeniem mogą szkodzić i również ćwiczenia , w trakcie których czujemy dyskomfort i ból. Wtedy z takich ćwiczeń powinniśmy zdecydowanie zrezygnować.

A: Bardzo modne sporty ostatnio to tenis, squash, wbrew pozorom wcale sobie nie pomagamy tymi sportami. Prawda?

B: Niestety, są to sporty, które w sposób dość intensywny obciążają jedną stronę ciała . I jest to taki dość dynamiczny wysiłek – no niestety pewnie rozczaruje tutaj słuchaczy- ale nie służący zdrowiu kręgosłupa.

A: Sporo ma Pani pacjentów, którzy właśnie z tego powodu przychodzą? Z bólem?

B: Tak, więcej myślę nawet grających w squasha…

A: Aha…

B: …niż tenisa.

B: Jest to trochę bardziej dynamiczna dyscyplina sportu, bardziej agresywna.

A: Pani Beato, a co Pani sądzi na temat masażu, ale też myślę o takim wykonywanym w domu, domowym sposobem, nie przy udziale specjalisty?

B: Masaż sprzyja relaksacji mięśni i jest bardzo istotnym czynnikiem w zwalczaniu dolegliwości bólowych kręgosłupa. Dlatego, że od stanu mięśni zależy stan funkcjonowania naszego szkieletu. To one warunkują zakres ruchomości w stawach międzykręgowych i bardzo często wzrost tego napięcia mięśniowego prowadzi do pierwszych odczuć bólowych i na pewno nie wolno tego bólu lekceważyć. Z masażu jak najbardziej można korzystać. Jest to dość bezpieczna forma terapii, można to robić w zakresie własnym albo też pod… skorzystać z pomocy specjalisty.

A: A na kręgosłup można też działać w czasie snu? Bo mam tu na myśli poduszki ortopedyczne na przykład.

B: Poduszki ortopedyczne zabezpieczają kręgosłup szyjny. Są bardzo pomocne, pod warunkiem, że są odpowiednio dobrane, dopasowane również do konkretnego człowieka i tutaj, zakupując taką poduszkę należy zapytać sprzedawcy, która, jaki wymiar tej poduszki dla mnie będzie odpowiedni.

A: Przychodzą mi do głowy jeszcze witaminy. Czy powinniśmy łykać jakieś konkretne witaminy, by jeszcze dodatkowo wspomóc te wszystkie działania?

B: Przy różnych zaburzeniach przykręgosłupowych związanych z uciskiem na korzenie nerwowe, lekarze zalecają witaminy z grupy B.

A: Yhym…

B: I myślę, że jest to wtedy pomocne, natomiast jeśli nie ma tych objawów neurologicznych związanych z uciskiem na nerwy to nie ma to aż takiego znaczenia.

A: Rozumiem, że pomocne również w przypadku np. kobiet w ciąży, które bardzo często cierpią zwłaszcza w tych początkowych okresach ciąży na ból kręgosłupa.

B: U kobiet w ciąży musimy pamiętać o tym, że w miarę jak rośnie dziecko w brzuchu mamy zmienia się postawa ciała i dochodzi do rozciągnięcia mięśni brzucha, do pogłębienia często lordozy lędźwiowej, co powoduje zmiany statyki kręgosłupa i trochę zmianę też podczas ruchów jakie zachodzą. Kobiety w ciąży bardzo często uskarżają się na różne dolegliwości i tutaj problem w zwalczaniu tego bólu polega na tym, że nie można ich leczyć farmakologicznie, bo skutki uboczne wpływają również na dziecko. Nie można też zastosować żadnej fizykoterapii, więc my w swojej pracy terapeutycznej stosujemy metody terapii manualne, gdzie terapeuta opracowuje tkanki miękkie, prowadzi tzw. mobilizację stawów międzykręgowych czy stawów krzyżowo-biodrowych, co przynosi kobiecie ulgę i potrafi doprowadzić ją do szczęśliwego rozwiązania bez bólu.

A: Podsumujmy zatem jakie oznaki powinny nas już zaniepokoić? Czy zwykły ból jest już niepokojący i powinniśmy biec do specjalisty, do lekarza?

B: Każdy ból jest symptomem, że coś niedobrego dzieje się w naszym organizmie i nie wolno tego lekceważyć. Czasami pacjenci postępują w ten sposób, że czekają aż samo przejdzie i rzeczywiście zdarza się, że ten ból przechodzi , mija i potem już o nim nie pamiętamy. Musimy jednak wiedzieć, że schorzenia kręgosłupa potrafią rozwijać się w długim odcinku czasu zupełnie bezobjawowo, więc zalecamy jednak postawić na profilaktykę i raczej zapobiegać co jest raczej łatwiejszą sprawą niż potem walczyć z bólem i poważnymi konsekwencjami.

A: To ja już teraz bardzo dziękuję Pani za spotkanie. Pani Beata Pecarz – fizjoterapeutka była dzisiaj naszym gościem. Dziękuję.

B: Dziękuję również.

A: Zapraszamy na chwile dobrej muzyki a w jej rytmie ja się trochę pogimnastykuję i za chwilę do Państwa wrócę. A może pogimnastykujemy się razem. Co Państwo na to?

Choroba Parkinsona należy do najczęstszych, przewlekle postępujących schorzeń degeneracyjnych u osób starszych, polegająca na zaburzeniu pracy jąder podkorowych w szczególności istoty czarnej. Najistotniejszych problemem tej choroby jest zaburzone wytwarzanie przez istotę czarną dopaminy, która jest neuroprzekaźnikiem. Jądra podstawy do których zaliczamy: jądro ogoniaste, skorupę, gałkę bladą, jądro niskowzgórzowe oraz istotę czarną, zawiadują ruchami pozapiramidowymi co w konsekwencji upośledzenia ich pracy prowadzi do do pozapiramidowych zaburzeń ruchowych.

Choroba Parkinsona wciąż pozostaje chorobą idiopatyczną. Nie znamyprzyczyny jej powstawania. Nie znaleziono potwierdzenia genetycznego obciążeniadziedziczenia choroby Parkinsona. Częstość występowania choroby Parkinsona uczłonków rodziny chorego wynosi ok. 3% co w przybliżeniu odpowiada statystycznemu ryzyku wystąpienia tego schorzenia. Częstość występowania choroby Parkinsona to ok. 20 przypadków na 100 tysięcy mieszkańców w wieku pomiędzy 30 a 70 rokiem życia.

Wyróżniamy główne objawy jakimi są:

• drżenie,
• sztywność,
• zaburzenia równowagi,
• spowolnione ruchy,
• maskowatość twarzy,
• dyzatrię,
• zaburzenia połykania,
• zaburzenia poznawcze,
• nadmierne wydzielanie śliny,
• zaparcia,
• częstomocz,
• jak i zaburzenia oddechowe, snu, zwieraczy, potencji.

Choroba Parkinsona leczona jest za pomocą leków zawierających L-dopę,

można też wprowadzi leczenie zabiegowe polegające na wszczepieniu stymulatoróworaz usuwania części niektórych z jąder. Rehabilitacja w chorobie Parkinsona odgrywa tak samo istotną rolę jak leczenie farmakologiczne. Ze względu na moją wieloletnią praktykę w pracy z chorymi na Parkinsona  pozwoliłem sobie podzielić według własnego doświadczenia chorobę Parkinsona na trzy ważne dla mnie jak i dla pacjenta stadia tej choroby: stadium początkowe, stadium przewlekłe i stadium zaawansowane. W każdym ztych stadiów bardzo ważne będą ćwiczenia oddechowe, rozluźniające, rozciągające, wzmacniające jak również ćwiczenia mimiczne, nauka chodu.

Należy podkreślić, że rodzina chorego odgrywa bardzo dużą i ważną rolę w terapii.

Dysplazja czyli nieprawidłowo wykształcony staw biodrowy jest jednym z najczęściej wykrywanych zaburzeń u dzieci. Występuj u około 5% niemowląt.

Niedorozwój dotyczy panewki stawu biodrowego

– jest ona płaska, stroma, w mniejszym stopniu pokrywa głowę kości biodrowej. Nieleczona dysplazja biodrowa może prowadzić do zwichnięcia stawu biodrowego.

Szybka diagnoza i przeprowadzone poprawne leczenie decyduje o wyleczeniu małego człowieka. Każdy noworodek powinien być przebadany przez doświadczonego lekarza ortopedę. Pierwsze badanie powinno odbyć się pomiędzy 4 a 6 tygodniem życia dziecka. Lekarz sprawdzając ruchomość w stawach może wcześnie wykryć objawy mogące wskazywać na dysplazję stawów. Bada czy ruchy w stawach zachodzą symetrycznie, czy stawy są stabilne, czy podczas ruchu nie występuje objaw „klikania”. Ogląda symetryczność fałd pośladkowych oraz sprawdza czy oba uda mają jednakową długość.

Uzupełnieniem badania ortopedycznego jest USG. Jest to badanie nieinwazyjne, pozwalające ocenić budowę stawów biodrowych.

Brak rozpoznania problemu i zbyt późne podjęcie leczenia powoduje utykanie (przy dysplazji jednostronnej) lub chód „kaczkowaty” (przy dysplazji obustronnej). Stwarza też tendencję do decentralizacji, podwichnięcia lub zwichnięcia głowy kości udowej.

W późniejszym czasie, na skutek nieprawidłowego przenoszenia obciążeń, zachodzą procesy niszczenia powierzchni stawowych i rozwija się choroba zwyrodnieniowa tzw. coxarthroza.

Leczenie dysplazji jest uzależnione od wieku dziecka w jakim rozpoznano chorobę oraz wielkości zmian w stawie.

W leczeniu zachowawczym stosuje się tzw. pieluchowanie. Polega na odpowiednim zakładaniu pieluchy – tak by nóżki dziecka były zgięte i odwiedzione w stawach biodrowych. Pozycja ta pozwala na centralne ustawienie głowy kości udowej wobec panewki i długotrwałe utrzymanie w tej pozycji. Sytuacja ta sprzyja prawidłowemu rozwojowi i formowaniu się obu powierzchni stawowych.

Czasami lekarze zalecają stosowanie zaopatrzenia ortopedycznego w postaci szyny Koszli, rozwórki Frejki itp. Aparaty zdejmowane są tylko do kąpieli i podczas przewijania.

W przypadkach zwichnięcia biodra stosowane bywa manualne nastawianie stawu w znieczuleniu ogólnym i pod kontrolą RTG. Efekt tego zabiegu zostaje utrwalony opatrunkiem gipsowym. Po zdjęciu gipsu stosowana jest kinezyterapia.

W sytuacji, gdy leczenie zachowawcze nie przyniosło efektu oraz gdy dysplazja została rozpoznana zbyt późno stosuje się leczenie operacyjne. Rodzaj oraz metody zabiegu zależą od wieku dziecka oraz rodzaju patologii

W przychodni FIMEDICA badaniem stawów biodrowych u dzieci zajmuje się ortopeda dr Paweł Gidziński.

Zapraszamy wszystkich rodziców do skorzystania z wizyty w miłym, przyjaznym rodzicom i dziecku gabinecie.

jest to lekarz specjalizujący się w diagnostyce w leczeniu niemowląt , dzieci i młodzieży z zaburzeniami i chorobami układu nerwowego w tym chorób mózgu, rdzenia kręgowego nerwów i mięśni. Leczenie zwykle wymaga stosowania specjalistycznych metod wykraczające poza standardowe działania pediatryczne .

Czynniki ryzyka

Wskazana jest kontrola neurologiczna gdy dziecko :

• Jest wcześniakiem
• ma niską wagę urodzeniową oraz gdy ciąża była zagrożona
• poród nastąpił poprzez cesarskie cięcie
• poród przedłużał się i nastąpiły powikłania ( niedotlenienie , zamartwica)
• kobieta przebyła w czasie ciąży infekcje , choroby wirusowe lub zażywała leki
• ciąża była mnoga

W zakresie kompetencji neurologa leży :

• ocena rozwoju dziecka
• choroby nerwowo – mięśniowe ( dystrofia mięśni)
• padaczka
• urazy okołoporodowe ( uszkodzenie splotu barkowego )
• mózgowe porażenie dziecięce
• bóle głowy
• zaburzenia zachowania i rozwoju
• przepuklina rdzeniowo – kręgowa
• nabyte uszkodzenia mózgu
• zaburzenia mowy
• zaburzenia snu
• choroby genetyczne ( zespół Downa , zespół Aspargera i inne )
• autyzm
• ADHD
• stan po urazie głowy
• wady ośrodkowego układu nerwowego
• zapalenie mózgu i opon mózgowo – rdzeniowych

Jeżeli u Twojego dziecka obserwujesz:

• tiki
• asymetrię ciała
• nieprawidłowe napięcia mięśni ( wiotkość lub wzmożone napięcie)
• częste kolki , wymioty
• problemy z jedzeniem
• brak kontaktu wzrokowego z otoczeniem i wobec innych osób
• zaburzenia snu ( sen niespokojny , śpi mało lub przesypia całe dnie)
• podczas płaczu trudno je uspokoić  ( płacze często lub bardzo rzadko )
• brak zainteresowania otoczeniem i zabawkami
• leżąc – pręży ciało i wygina się ku tyłowi
• wypręża ręce i nogi
• zaciska pięści chowając kciuk
• drżenie ciała lub napady drgawek
• reaguje lękiem
• po okresie prawidłowego rozwoju wystąpił regres
• zaburzenia chodu i płynności ruchów
• trudności w nauce i koncentracji uwagi .

Nie zwlekaj ! Przyjdź na wizytę do lekarza neurologa . Już od dnia narodzin obserwuj swoje maleństwo . Jeżeli cokolwiek wzbudza Twój niepokój zgłoś się do FIMEDICA . Neurolog oraz inni specjaliści – fizjoterapeuci , psychologowie , terapia integracji sensorycznej , pedagodzy i reedukatorzy oraz logopedzi obejmą swą fachową opieką Twoje dziecko. Posługując się najnowszymi metodami i technikami pracy z dziećmi i młodzieżą podejmą wielozakresowe multidyscyplinarne  działania by pomóc Wam i Waszemu dziecku .

Zapraszamy do kontaktu

.

Nastawianie Kręgów Kręgosłupa  > Certyfikowani Terapeuci z Konstancina >>

Udając się na terapię do kręgarza osoby należy pamiętać, że leczenie  jest wielką sztuką wymagającą intuicji, nadzwyczajnej wrażliwości i czułości palców w połączeniu z rozległą wiedzą przedmiotu i dobrym opanowaniem techniki wykonywania zabiegów chiropraktycznych (czy też  kręgarskich ). Przeprowadzanie zabiegów manualnych można powierzyć jedynie ludziom o rzetelnym, udokumentowanym i dużym doświadczeniu zawodowym w tej dziedzinie. Jeżeli warunki te są spełnione, wówczas pacjent ma szansę opuścić gabinet kręgarza uwolniony od prześladującego go bólu.

Kim jest Kręgarz (niektórzy ludzie przekręcają to słowo i mówią ,, kręglarz”) .

Kręgarz zwykle nie ma nic wspólnego z medycyną, jest często samoukiem, czerpiącym wiedzę i umiejętności od starszych osób trudniących się tym fachem. Kręgarstwo jest bardzo popularne np. na terenie obecnej Ukrainy. Na terenach położonych wzdłuż wschodniej granicy naszego kraju można natknąć się na wiele osób mianujących się kręgarzami.

Nie wiadomo ile wieków temu i gdzie zaczęło rozwijać się kręgarstwo  .Już Hipokrates znał tę metodę leczniczą, uważał zmiany w ustawieniu kręgów względem siebie za przyczynę wielu chorób.  Wiadomo jest, że dawniej kręgarstwo było najbardziej popularne na wsiach. Ludzie, którzy się nim zajmowali byli uważani za cudotwórców, byli sławni w okolicy.   Dokładny opis 148 przypadków, w których cierpienia związane były z uszkodzeniami lub wrażliwością kręgosłupa, opisali dwaj Amerykanie w 1834 roku. To najstarszy zachowany opis praktyk kręgarskich. W dzisiejszych czasach dawna wiedza kręgarzy i  znachorów  została zweryfikowana pod względem medycznym i jest stosowana jako uznana część  działalności medycznej pod nazwą chiropraktyka lub terapia manualna. Nazwa pochodzi od złożenia dwóch słów z języka greckiego ,,chiro” czyli ręka i ,,practicors” czyli czynione. Jednakże kręgarstwo nie jest terapią manualną ani żadną pokrewną dziedziną fizjoterapii.

Na całym świecie spośród zawodów stosujących leczenie manualne możemy wymienić lekarzy,  terapeutów manualnych, osteopatów, chiropraktyków i masażystów, tzw. „kręgarz” jest typowy tylko dla Polski.

Częścią wspólną  dla „kręgarzy” i terapeutów manualnych jest tylko i wyłącznie działanie manualne (za pomocą rąk) oraz stosowanie technik  manipulacji. Kręgarstwo było od zawsze praktykowane przez osoby niewykształcone odpowiednio lub niezwiązane z zawodem medycznym. I w zasadzie ta informacja powinna być  wystarczająca, by nie wybrać się na wizytę do  kręgarza, a tym bardziej pozwolić mu wykonywać manipulacje na kręgosłupie. Należy rozdzielić kręgarstwo od terapii manualnej, a znachorów i kręgarzy od fizjoterapeutów i lekarzy. Niestety trudno będzie to osiągnąć skoro w Internecie można znaleźć strony fizjoterapeutów i lekarzy , którzy oferują zabiegi kręgarskie. Wpływa to oczywiście na wzmacnianiu i utożsamianiu kręgarstwa z działaniami prowadzonymi przez terapeutów manualnych.

Ciekawe jest również to, że zabiegi kręgarskie oferują  kręgarze, którzy często tytułują się dyplomowanymi kręgarzami (ciekawe na jakiej podstawie?) . W Polsce ( a tym bardziej na świecie ) nie ma żadnej szkoły, czy instytucji która kształciłaby legalnie dyplomowanych kręgarzy. Istnieją zaś kursy i szkolenia z zakresu terapii manualnej stosowanej wg różnych metod. Część z nich posiada akredytacje polskich instytucji, np. Polskiego Towarzystwa Fizjoterapii, Polskiego Towarzystwa Terapii Manualnej itp. lub przez instytucje zagraniczne np. Międzynarodową Akademię Medycyny Ortopedycznej.

Jak to działa

Teoria chiropraktyki zakłada, że ulegające przemieszczeniom lub dysfunkcji kręgi mogą prowadzić do nieprawidłowych ruchów w obrębie kręgosłupa, co powoduje różne problemy zdrowotne, niekoniecznie związane bezpośrednio z dolegliwościami bólowymi w obrębie kręgosłupa.  Nie ma ludzi, którzy mają  idealny kręgosłup. Najmniejsza zmiana w ustawieniu kręgów względem siebie, najmniejsze skrzywienie, wzrost napięcia mięśni przykręgosłupowych po pewnym czasie skutkuje różnymi dolegliwościami bólowymi w okolicy przykręgosłupowej oraz w miejscach  odległych.
Pacjenci najczęściej zgłaszają się do kręgarza z bólem kręgosłupa szyjnego i lędźwiowego, zaś pomocy terapeuty szukają w sytuacjach bardziej skomplikowanych, niekoniecznie kojarzonych z kręgosłupem, np. z bólem w obrębie kończyn, bólem głowy czy w klatce piersiowej.

Chiropraktycy próbują zidentyfikować każdy nieprawidłowy ruch i naprawić go za pomocą różnych technik mobilizacji lub  manipulacji, którym poddają kręgosłup. Zabieg przeprowadza się na specjalnym stole  do terapii. Przedtem, aby rozluźnić mięśnie, często stosuje się nacieranie maściami lub olejkami, masaż czy ciepłą kąpiel. Kręgarz z reguły stosuje różnego rodzaju  ucisk tkanek.

Chiropraktyka pozwala wpływać na funkcjonowanie całych układów organizmu: pokarmowego, oddechowego lub krążenia. Leczy migrenę ,bóle i zawroty głowy , poprawia krążenie krwi w tkankach, poprawia funkcję oddechową oraz czynność układu pokarmowego.  Zabiegi chiropraktyczne  to bezpieczny sposób leczenia, pod warunkiem że trafimy w ręce osoby dobrze przygotowanej, wykwalifikowanej , mającej szeroką wiedzę z zakresu anatomii, fizjologii i biomechaniki . Potrzebna jest też umiejętność czytania zdjęć RTG, CT i MRI. Te nowoczesne badania obrazowe pozwalają ocenić te struktury anatomiczne, które nie są dostępne w badaniu manualnym . Dobry specjalista powinien posiadać też wiedzę z zakresu anatomii patologicznej   i umiejętność różnicowania różnych schorzeń o podobnych objawach. Należy więc poszukać wykwalifikowanego specjalisty.
Kręgarze dodatkowo stosują porady żywieniowe , polecają różnego rodzaju suplementy diety oraz zioła, stosują bioenergoterapię.

Kręgarz zwykle nie ma nic wspólnego z medycyną, jest często samoukiem, czerpiącym wiedzę i umiejętności od starszych osób trudniących się tym fachem. Kręgarstwo jest bardzo popularne np. na terenie obecnej Ukrainy. Na terenach położonych wzdłuż wschodniej granicy naszego kraju można natknąć się na wiele osób mianujących się kręgarzami.

Udając się na terapię do takiej osoby należy pamiętać, że leczenie  jest wielką sztuką wymagającą intuicji, nadzwyczajnej wrażliwości i czułości palców w połączeniu z rozległą wiedzą przedmiotu i dobrym opanowaniem techniki wykonywania zabiegów chiropraktycznych (czy też  kręgarskich ). Przeprowadzanie zabiegów manualnych można powierzyć jedynie ludziom o rzetelnym, udokumentowanym i dużym doświadczeniu zawodowym w tej dziedzinie. Jeżeli warunki te są spełnione, wówczas pacjent ma szansę opuścić gabinet kręgarza uwolniony od prześladującego go bólu.

Zapraszamy do naszego centrum Leczenia Kręgosłupa

Zaufaj Doświadczeniu!

to zabieg chirurgiczny polegający na „zajrzeniu” do wnętrza stawu w celu zbadania i leczenia pojawiających się tam problemów. Najczęściej wykonywana jest artroskopia kolana, ale można  w ten sposób badać także inne stawy; barkowy, biodrowy, skokowy, nadgarstek.   Artroskopia może być konieczna, aby sprawdzić, na czym polega problem, wówczas jest to tzw. artroskopia zwiadowcza. Wykonuje się ją aby dokładnie sprawdzić co jest przyczyną bólu, obrzęku lub stanu zapalnego. Zabieg ten może także służyć do pobierania próbek tkanki  lub do wycięcia lub usunięcia luźnych części tkanki, kości lub chrząstki w stawie.

Zabiegi Artroskopii / Konsultacje Lekarskie >

Artroskopię

wykonuje się ją także w przypadku uszkodzenia  chrząstki lub więzadeł, luźnego fragmentu kości w stawie lub utraty stabilności stawu. Zapalenie stawów może powodować pogrubienie błony maziowej znajdującej się w stawie. Podczas zabiegu artroskopii błonę tę można z łatwością usunąć. Przy tego rodzaju zabiegu ryzyko infekcji jest mniejsze niż w przypadku tradycyjnej operacji, a blizny po małych nacięciach są mniej widoczne.  Rekonwalescencja po zabiegach artroskopowych trwa krócej niż w przypadku tradycyjnej operacji.

Artroskopia może trwać od 30 minut do godziny i jest wykonywana w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym. Wykonuje się dwa małe nacięcia, aby można było włożyć do stawu artroskop (cienką rurkę z lampką i kamerką  na końcu) oraz przyrządy chirurgiczne. Chirurg patrzy na ekran telewizyjny, na którym widoczny jest staw, i w miarę możliwości naprawia lub usuwa wszelkie uszkodzone obszary.  W przypadku zapalenia stawów można wykonać też płukanie stawu, co łagodzi objawy. Po zakończonym zabiegu usuwa się artroskop i narzędzia, na  nacięcia zakłada małe szwy i zakleja sterylnym opatrunkiem.

Powrót do zdrowia po zabiegu artroskopowym następuje znacznie szybciej niż w przypadku tradycyjnej operacji.  Pacjent zwykle wraca do domu tego samego dnia. Nacięcia są zwykle bezbolesne, ale przez parę tygodni po zabiegu mogą występować obrzęk i dyskomfort w obrębie stawu.   Pacjent może otrzymać środki przeciwbólowe do przyjmowania w domu lecz zazwyczaj nie jest to konieczne.  W zależności od tego, którego stawu dotyczyła artroskopia i jaki był powód jej wykonania, przez krótki czas po zabiegu konieczne może być odciążenie stawu oraz odpowiednio dobrana do rodzaju schorzenia czy urazu rehabilitacja. Polega ona na poprawie zakresu ruchu w stawie i wzmocnieniu mięśni oraz tzw.propriorecepcji. Przebyty proces usprawniania zapewnia stawom prawidłowa ruchomość i sprawne funkcjonowanie przez kolejne lata.

Operacje artroskopii.

Umawianie wizyt z Chirurgiem Ortopedą →

.

Rehabiliitacja po artroskopii.

Umawianie wizyt z fizjoterapeutą →

]]> http://fimedica.pl/index.php/artroskopia-co-to-jest-artroskopia-kolana-zabieg-artroskopii/feed/ 0 http://fimedica.pl/index.php/wiezadla-krzyzowe-przednie/ http://fimedica.pl/index.php/wiezadla-krzyzowe-przednie/#comments Thu, 31 Dec 2009 11:52:53 +0000 admin http://fimedica.pl/?p=765 Więzadło krzyżowe przednie  ACL – Diagnostyka i leczenie uszkodzeń Więzadła Kolana

Intensywny styl życia oraz szeroko propagowany wzrost aktywności sportowej, obserwowany w ostatnich latach i uczestniczenie w niej coraz większej liczby osób w różnym wieku pociąga za sobą zwiększenie liczby urazów narządu ruchu i zmian przeciążeniowych w obrębie stawów. Staw kolanowy jako największy staw człowieka jest najbardziej narażony na tego typu zmiany. Każdy uraz, czy też sumujące się mikrourazy mogą prowadzić do uszkodzenia i zaburzenia funkcji wszystkich jego elementów. Jednym z ważnych czynników decydujących o prawidłowej funkcji statycznej i dynamicznej stawu kolanowego jest jego stabilność. Prawidłową stabilność kolana zapewniają stabilizatory czynne, należą do nich mięśnie otaczające staw kolanowy oraz bierne, do których należą więzadła, zwłaszcza więzadło krzyżowe przednie (ang. ACL). Jest ono położone wewnątrzstawowo i odgrywa istotną rolę w zapewnieniu stabilności stawu. Jednocześnie jest więzadłem, które najczęściej ulega uszkodzeniom. Patomechanizm urazu, diagnostyka oraz leczenie uszkodzeń ACL (Więzadło Krzyżowe Przednie), są w chwili obecnej jednym z najbardziej poznanych elementów chirurgii kolana.

Rekonstrukcja Więzadeł > Umów Wizytę Lekarską

Istnieje wiele podziałów i klasyfikacji uszkodzeń ACL (Więzadło Krzyżowe Przednie) Komitet Medycznych Aspektów Sportu Amerykańskiego Towarzystwa Medycznego wyróżnia 3 stopnie uszkodzenia Więzadła Krzyżowego Przedniego:

I.    Stopień uszkodzenia Więzadła Krzyżowego Przedniego – przerwanie minimalnej liczby włókien, z bolesnością miejscową i bez objawów niestabilności.
II.    Stopień  uszkodzenia Więzadła Krzyżowego Przedniego – rozerwanie większej ilości włókien z miejscową bolesnością samoistną, zaburzeniem czynności i nieznacznie zaznaczonymi objawami niestabilności.
III.    Stopień uszkodzenia Więzadła Krzyżowego Przedniego - całkowite przerwanie ciągłości więzadła, ze znacznie zaznaczoną niestabilnością.
Powyższy podział dotyczy ogólnie pojętego uszkodzenia więzadeł. Powstało też kilka innych, specyficznych dla ACL podziałów.
W zalezności od czasu, jaki upłynął od urazu do postawienia rozpoznania możemy mówić o uszkodzeniach ostrych ( do 2 tygodni ), podostrych ( 2-8 tygodni) oraz przewlekłych ( powyżej 8 tyg.).
Rozpoznanie uszkodzeń więzadła krzyżowego przedniego odbywa się na podstawie ogólnych zasad obowiązujących przy badaniu stawu kolanowego: wywiad, badanie fizykalne i badania dodatkowe.
Prawidłowo przeprowadzony wywiad może w znacznym stopniu pomóc w postawieniu prawidłowego rozpoznania.

Zapraszamy na konsultacje z Chirugrami Ortopedami, a także na rehabilitację stawów.→

Charakterystyczne objawy odczuwane przez pacjenta w trakcie urazu Więzadła Krzyżowego Przedniego to:

1.    ból, czasami bardzo silny w momencie urazu, stopniowo ustępujący, powracający przy próbie obciążania kończyny lub ruchu,
2.    uczucie przemieszczenia stawu w momencie urazu,
3.    czasami słyszalny ,,trzask” w kolanie,
4.    obrzęk stawu w wyniku gromadzenia się krwiaka,
5.    subiektywne uczucie niestabilności kolana podczas próby obciążania stawu.

W przypadku przewlekłych uszkodzeń więzadłowych kolana pomocne staje się przeprowadzenie wywiadu odnośnie do przebytych wcześniej urazów oraz aktualnie odczuwanych dolegliwości, takich jak:

• stałe lub okresowe uczucie niestabilności stawu kolanowego,
• okresowe wysięki w stawie kolanowym,
• uczucie blokowania stawu kolana.

Badanie fizykalne w przypadku kolana po świeżym urazie może być trudne ze względu na żywą reakcję bólową i odruchowe napięcie mięśni.

Objawy mogące wskazywać na uszkodzenie Więzadła Krzyżowego Przedniego to:

• znaczny obrzęk stawu – dodatni objaw balotowania rzepki,
• przymusowe ustawienie kończyny w zgięciu, mogące imitować blok kolana,
• ból przy próbie ruchów czynnych i biernych,
• objawy niestabilności, często trudne do określenia w ostrej fazie urazu.

W przypadkach przewlekłych niestabilności stawu kolanowego, badanie fizykalne jest łatwiejsze do przeprowadzenia. Często stwierdza się osłabienie oraz zanik mięśnia czworogłowego uda, czasami wysięk w stawie oraz róznie nasilone objawy niestabilności, ocenianych na podstawie specyficznych testów: Lachmana, szuflady przedniej i Pivot-shift. W każdy przypadku po urazie stawu kolanowego obowiązuje wykonanie badań rtg w celu wykluczenia ewentualnych uszkodzeń układu kostnego, np. awulsyjnego oderwania przyczepu piszczelowego ACL.

Badanie USG jest przez wielu ortopedów uważane za przydatne w diagnostyce tego tyou urazów. Jednakże w przypadku świeżego urazu i znacznego wysięku w stawie może być ono trudne do prawidłowej interpretacji. Większa czułość wykazuję badanie rezonansu magnetycznego.

Artroskopia pozostaje najdokładniejszym badaniem diagnostycznym we wszystkich schorzeniach i urazach stawu kolanowego. Pozwala także na jednoczasowe wdrożenie leczenia. W trakcie zabiegu artroskopowego kolana dokonujemy oceny zakresu uszkodzenia więzadła krzyżowego przedniego i oceny innych struktur śródstawowych.

W przypadku uszkodzenia ACL więzadła krzyżowego przedniego , ze względu na położenie więzadła nie występuje tendencja do samoistnego gojenia się ( lub jedynie w bardzo ograniczonym zakresie). Jego końce po uszkodzeniu szybko ulegają zanikowi i z tego też powodu podczas leczenia zachowawczego nie ma możliwości odtworzenia jego ciągłości w razie całkowitego jego zerwania.

Leczenie uszkodzonego ACL więzadła krzyżowego przedniego może być operacyjne lub zachowawcze, zależy to od rodzaju obrażenia, typu uszkodzenia, wieku chorego, jego aktywności fizycznej i zawodowej oraz innych.

Wskazania do leczenia zachowawczego więzadła krzyżowego przedniego to:

    częściowe uszkodzenie ( rozciągnięcie, częściowe przerwanie ciągłości), bez znacznie zaznaczonych objawów niestabilności.
    Wiek powyżej 40 lat.
    Mało aktywny tryb życia.
    Zaawansowane zmiany zwyrodnieniowe stawu kolanowego.
    Brak zgody chorego na leczenie operacyjne.

W przypadku urazu ostrego celem leczenia zachowawczego jest wyeliminowanie obrzęku i wysięku śródstawowego, dolegliwości bólowych, uzyskanie prawidłowej, bezbolesnej ruchomości w stawie oraz dobrego napięcia mięśniowego. Stosuje się chłodzenie,elewację ( uniesienie) kończyny. Stosuje się metody fizyko i kinezyterapii prowadzące do zwiększenia zakresu ruchu i siły mięśniowej.
W przewlekłej niewydolności stosuje się funkcjonalne stabilizatory, ćwiczenia wzmacniające mięsień czworogłowy oraz grupę mięśni przywodzicieli uda. Konieczne może być zmniejszenie lub modyfikacja aktywności sportowej.

Wskazaniami do leczenia operacyjnego więzadła krzyżowego przedniego mogą być:

    młody sportowiec chcący wrócić do sportu,
    niezadowalający wynik leczenia zachowawczego,
    chęć zwiększenia aktywności sportowej bez użycia stabilizatorów,
    wiek poniżej 40 roku życia,z dużą aktywnością fizyczną lub sportową,
    uszkodzenie obu stawów kolanowych,
    współistniejące uszkodzenia struktur torebkowo-więzadłowych,
    uszkodzenia awulsyjne ACL.
W trakcie zabiegów rekonstrukcyjnych więzadła krzyżowego przedniego używa się wolnych lub uszypułowanych przeszczepów auto- lub allogennych, Najczęćiej są to:
    1/3 środkowa więzadła właściwego rzepki z bloczkami kostnymi,
    ścięgno mięśnia półścięgnistego, mięśnia smukłego
    fragment mięśnia czworogłowego uda.
Po przeprowadzonej artroskopowo rekonstrukcji więzadła każdy pacjent powinien przejść cykl, odpowiednio dobranej do rodzaju przeszczepu, rehabilitacji. Polega ona na stopniowym odzyskiwaniu zakresu ruchu zgięcia i wyprostu w stawie kolanowym, bez narażania przeszczepu na nadmierne rozciąganie, wzmacniani siły mięśniowej oraz treningu propriorecepcji .Po upływie 6-8 m-cy od zabiegu pacjent może powrócić do czynnego uprawiania sportu.

Rekonstrukcja Więzadeł > Umów Wizytę Lekarską

Zapraszamy na konsultacje z Chirugrami Ortopedami, a także na rehabilitację stawów.

Tagi:  zerwane więzadło krzyżowe przednie więzadło krzyżowe tylne rekonstrukcja więzadła krzyżowego przedniego przeszczep więzadła krzyżowego uszkodzenie więzadła krzyżowego przedniego rehabilitacja więzadła krzyżowego zerwanie więzadła krzyżowego przedniegowięzadła krzyżowe przednie

Mają wiele wspólnych cech z zespołami kończyn dolnych. Typowym objawem są bóle karku oraz okolicy łopatkowej,  które mogą poprzedzać przez wiele lat wystąpienie zespołu korzeniowego. Bóle mogą być sprowokowane określonym obciążeniem , szybkim ruchem głowy, złą pozycja, zwłaszcza nocą. Przeziębienie odgrywa często znaczacą rolę, zwłaszcza miejscowe ochłodzenie szyi i barków.

Objawy Korzonków Kończyn Górnych:

Występuje przymusowe, odruchowe ustawienie kręgosłupa z przykurczem mięśni przykręgosłupowych. Kręgosłup ustawia się w skłonie bocznymi lekkim skręceniu ku stronie przeciwnej  uszkodzeniu korzeniowemu. Lordoza szyjna ulega zmniejszeniu. Takie ustawnie ma na celu rozszerzenie otworu międzykręgowegopo stronie uciśniętego korzenia.

W obrębie rzmienia są rozległe objawy podraznienia w strefach Heada i liczne bolesne punkty  na brzegach łopatki i w mięsniach. Ból często promieniuje do górnej części klatki piersiowej i do okolicy łopatki. W kończynach górych obserwuje się niekiedy dodatni objaw naciągania korzenia nerwowego. Bolesny też bywa skłon głowy do przodu.

Zespoły korzeniowe kończyn górnych najczęściej występują w obrębie trzech ostatnich korzeni szyjnych C6, C7, C8.

Zespół korzeniowy C6.

Ból promieniuje po stronie promieniowej kończyny do kciuka i wskaziciela, niekiedy do palca 3. W tym obszarze występuje zaburzenie czucia powierzchownego. Występuje osłabienie ruchu pronacji, obserwujemy odstajacą łopatkę.

Zespół korzeniowy C7.

Ból biegnie środkiem powierzchni grzbietowej kończyny górnej do trzech srodkowych palców ręki, a zwłaszcza do palca 3 i w tym obszarze wystepuje osłabienie czucia powierzchownego. Osłabieniu ulega mięsień trójgłowy.

Zespół korzeniowy C8.

Ból promieniuje po stronie łokciowej do 4 i 5 palca reki, niekiedy do palca 3. Wystepuje osłabienie czucia powierzchownego, osłabienie zgięcia palców, uścisk dłoni staje się słabszy. Niekiedy obserwuje się zanik drobnych mięśni dłoni.

Leczenie Korzonków

Leczenie rozpoczyna się celowaną manipulacją. Korzystne jest też leczenie trakcyjne, by odbarczyć uciśniety korzeń. Im wcześniej rozpoczęta terapia tym lepsze i szybsze są jej efekty, gdyż nie dopuszcza się do wzrostu napięcia mięśniowego, które może nasilać ból.  Zdarzają się przypadki uszkodzenia korzeni spowodowane przepukliną jądra miażdżystego. Stosuję się wówczas farmakoterapię, fizykoterapię i kinezyterapię a gdy one nie przynoszą rezultatów kieruję się pacjenta do leczenia operacyjnego.

→ Zapraszamy na pierwszą bezpłatną konsultację z Fizjoterapeutą - Kierownikiem Centrum Bólu Kręgosłupa – Fimedica

]]> http://fimedica.pl/index.php/korzonki-konczyn-gornych/feed/ 0 http://fimedica.pl/index.php/korzonki-leczenie-korzonkow/ http://fimedica.pl/index.php/korzonki-leczenie-korzonkow/#comments Tue, 29 Dec 2009 10:16:26 +0000 admin http://fimedica.pl/?p=724

Co to są korzonki i objawy korzonków nerwowych.

Korzonki – tak potocznie nazywa się pewien zespół objawów z towarzyszącym mu silnym odczuciem bólu.

Często lekceważony, kojarzony z przemijającą dolegliwością powstałą na skutek tzw. ,,przewiania”.  Nomenklatura medyczna określa ten stan jako ostry zespół korzeniowy.

Za Korzonki – Ból Korzeniowy można uznać te przypadki, które wykazują neurologiczne objawy ubytkowe. Korzonki są przeważnie wywołane mechanicznym uciskiem i podrażnieniem, a nie jedynie czynnościowym zaburzeniem. Zawsze jest poważną komplikacją zaburzeń kręgopochodnych. Zatem jest chorobą o wiele poważniejszą niż bóle kręgosłupowe. Stanowi poważny problem leczniczy.

Wyróżnia się “Korzonki” :

• zespoły korzeniowe kończyn dolnych,
• zespoły korzeniowe kończyn górnych.

Centrum Leczenia bólu korzonków nerwowych
kręgosłupa w Warszawie.

Zapraszamy do naszych specjalistów neurologów i ortopedów, którzy pomogą Państwu pozbyć się uporczywego bólu korzonków nerwowych kręgosłupa.

Umawianie wizyt / konsultacji →

↓

Zespoły Korzeniowe Kończyn  Dolnych  - Korzonki Kończyn  Dolnych

Są uszkodzeniem korzeni o specyficznym charakterze, z częstym uszkodzeniem jednego tylko korzenia, których przyczyną jest przepuklina krążka międzykręgowego.

Większość zespołów korzeniowych poprzedzona jest przez lumbago z często powtarzającymi się okresami remisji choroby. Czasami okres trwania choroby jest krótki, czasami zaś trwa wiele lat. Charakterystyczne bywa nagłe wystąpienie objawów choroby: po pewnym ruchu, po niewyrównanym wysiłku lub niewygodnej pozycji. Przy którymś z powtarzających się ataków w końcu odzywa się , najczęściej narastający stopniowo, niekiedy zas nagle promieniujący, ból korzeniowy. Miejscowe działanie zimna tzw. przeciąg wywołuje przykurcz mięśni i utajony stan zaburzenia kręgopochodnego w efekcie doprowadza do wyraźnego obrazu  klinicznego zespołu korzeniowego. Często chorzy wyolbrzymiają rolę przeziębienia i przeciągu.

Objawy ogólne Korzonków:

Niektóre objawy poszczególnych zespołów korzeniowych kończyn dolnych są wspólne. W przypadku ciężkiego zespołu chorobowego obserwuje się boczne skrzywienie kregosłupa  z wyraźnymi przykurczami przykręgosłupowymi i spłaszczeniem lordozy lędźwiowej. Jest to pozycja odruchowa, która pozwala na maksymalne rozszerzenie otworu międzykręgowego w miejscu uciśniętego korzenia. Wspólnym objawem jest tez dodatni objaw Lasegue`a.

Zespoły korzeniowe mogą występować z równoczesnym zablokowaniem w obrębie stawów kręgosłupa lędźwiowego, stawu krzyżowo-biodrowego i skręceniem miednicy, co znacznie komplikuje objawy choroby.

Zespół korzeniowy L4. – Korzonki L4

Występuje rzadziej niż pozostałe. Ból promieniuje do przedniej powierzchni uda, do kolana oraz do przedniej powierzchni goleni, kostki wewnętrznej i czasami do przyśrodkowej strony palucha. W odpowiednim segmencie skórnym występuje wówczas osłabienie czucia. Mogą wystąpić: osłabienie i zanik mięśnia czworogłowego uda oraz osłabienie odruchu rzepkowego. Dodatni odwrócony test Lasegue`a.

Zespół korzeniowy L5. - Korzonki L5

Charakteryzuje się promieniowaniem bólu po bocznej powierzchni uda i przednio-bocznej powierzchni goleni, promieniuje na grzbiet stopy i do palców 1-3. Występuje w tym rejonie osłabienie czucia. Wszystkie odruchy mogą być prawidłowe. Osłabieniu ulegają mięśnie; prostownik długi palucha i piszczelowy przedni, prostownik krótki palców – pacjent ma problem ze staniem na piętach. Uszkodzenie korzeniowe najczęściej doprowadza do ciężkich porażeń, mylonych niekiedy  z porażeniem nerwu strzałkowego.

Zespół korzeniowy S1. - Korzonki S1

Objawia się bólem promieniującym po tylno-bocznej powierzchni uda  i łydki do kostki bocznej i dalej  na bocznym brzegu stopy i do palca 4 i 5. Osłabione są mięśnie strzałkowy i trójgłowy łydki ( pacjent ma trudności w staniu na palcach ). Osłabiony odruch ze ścięgna Achillesa, osłabieniu ulegają tez mięśnie pośladkowe.

LECZENIE KORZONKÓW

Lezcenie Korzonków uzależnione jest od stwierdzanych zaburzeń czynnościowych, ich oceny oraz stadium choroby. W fazie ostrej Korzonków jeśli można stwierdzić zaburzenia czynnościowe należy postarać się o ich odblokowanie przez mobilizację poizometryczną relaksacją mięśni lub przez manipulację. Jeżeli manipulacja jest niemożliwa lub przeciwwskazana wykonać można infiltrację korzenia.  W ciężkich przypadkach z bardzo uciążliwymi bólami, zabieg ten stanowi pierwsza pomoc i szybko łagodzi najbardziej nieznośny ból.

Stosuje się też spoczynkowe ułożenie chorego w pozycji odbarczającej, dajacej ulgę, którą należy starannie wyszukać. Stosuje się uzupełniającą farmakoterapię oraz trakcję kręgosłupa.

W stanie podostrym i przewlekłym celem leczenia jest poprawa funkcji tj. przywrócenie prawidłowego ruchu poprzez ukierunkowaną, indywidualnie dobraną gimnastykę leczniczą, spacery i inne rodzaje aktywności, które nie prowokują bólu.

Gdy wszelkie środki leczenia zachowawczego zawodzą, są bezskuteczne  stosuje się leczenie operacyjne. W przypadku kiedy u pacjenta występują niedowłady neurochirurdzy muszą interweniować szybko, ponieważ grozi to nieodwracalnymi porażeniami.

→ Zapraszamy na pierwszą bezpłatną konsultację z Fizjoterapeutą - Kierownikiem Centrum Bólu Kręgosłupa – Fimedica

]]> http://fimedica.pl/index.php/korzonki-leczenie-korzonkow/feed/ 0