Leczenie Dyskopatii
Jedną z najczęstszych przyczyn bólu kręgosłupa jest dyskopatia, czyli choroba krążka międzykręgowego. W miarę  upływu czasu ulega on zmianom degeneracyjnym, maleje stopień jego uwodnienia, co powoduje zmniejszenie sprężystości. Obciążenia kręgosłupa, wzrost napięcia mięsni przykręgosłupowych  powodują uwypuklanie się krążka miedzykręgowego i w rezultacie  do powstawania szczelin i pęknięć, co dalej prowadzi do przemieszczania  jądra miażdżystego  .
Fragmenty jądra miażdżystego mogą się wpuklać do kanału kręgowego i powodować ucisk struktur nerwowych tam przebiegających. Mogą też przemieszczać się bocznie, powodując uciski na korzenie nerwowe. Opisany proces ma charakter przewlekły, na jego przebieg mają wpływ osobniczo zmienne czynniki konstytucjonalne, genetyczne, jak również sposób i tryb życia.
Dyskopatia lędźwiowa
W odcinku lędźwiowym kręgosłupa opisane zmiany najczęściej dotyczą  krążków międzykręgowych znajdujących się między czwartym i piątym kręgiem lędźwiowym (L4-L5) oraz piątym kręgiem lędźwiowym a kością krzyżową (L5-S1).
Dolegliwości i objawy
Dyskopatia lędźwiowa najczęściej objawia się bólami okolicy lędźwiowo-krzyżowej promieniującymi do jednej lub obu kończyn dolnych. Takie dolegliwości spowodowane są uciskiem na korzenie nerwowe . W miejscu ucisku na nerw może wytworzyć się miejscowy stan zapalny. Wówczas pojawia się lokalny obrzęk, który zwiększy kompresję nerwu u znacznie nasili dolegliwości bólowe. Stan ten określa się mianem rwy kulszowej.
Dokładne umiejscowienie bólu zależy od tego, które korzenie nerwowe znajdujące się w kanale kręgowym są szczególnie uciskane przez uwypuklone fragmenty “dysku”. W przypadkach bardziej zaawansowanych przewlekła kompresja powoduje zaburzenia ukrwienia korzenia nerwowego, co może doprowadzić do jego obumarcia. Przejawia się to niedowładem kończyn dolnych (zaburzenia czucia, osłabienie siły mięśniowej, zaniki mięśni i w efekcie  opadanie stopy). W niektórych przypadkach może wystąpić utrudnienie w oddawaniu moczu lub w wypróżnianiu.
Leczenie
Choroba nieleczona postępuje, co związane jest z rozwojem zmian zwyrodnieniowych i rozprzestrzenianiem się ich na sąsiednie przestrzenie międzykręgowe oraz inne odcinki kręgosłupa. Trudność terapii natomiast wynika z faktu, że nie istnieje jeden “złoty” środek ani metoda, która zapewni pełne wyleczenie.
W większości pacjenci z bólami spowodowanymi dyskopatią leczeni są zachowawczo – terapia manualna, kinezyterapia, fizykoterapia, farmakoterapia.Pierwszym jej celem jest zmniejszenie bólu. Następnie dzięki metodom terapii manualnej mamy  możliwość zmniejszenia napięcia mięśniowego, poprawę funkcji ruchowej poszczególnych segmentów ruchowych kręgosłupa i w ostatecznym efekcie zmniejszenie sił ściskających krążek międzykręgowy. Powodzenie leczenia zachowawczego zależy od:
1.etapu zaawansowania zmian w dysku,
2.od zastosowania odpowiednięj farkakoterapii ( która w przypadkach bardzo nasilonego bólu jest niezbędna – pozwala skutecznie przerwać  tzw. błędne koło bólu),
3. zastosowania odpowiednich do stanu pacjenta metod terapeutycznych
4.od zrozumienia problemu przez pacjenta i konsekwencji w przestrzeganiu wszelkich zaleceń lekarza lub terapeuty,
5. od systematycznego stosowania gimnastyki leczniczej  indywidualnie dobranej do potrzeb pacjenta.
Bezwzględnym wskazaniem do leczenia operacyjnego są objawy deficytu neurologicznego świadczące o uszkodzeniu układu nerwowego. Trudność podjęcia decyzji o leczeniu neurochirurgicznym wynika z obawy, że miejscem operacji jest kręgosłup. Dobrze jest zwrócić się o pomoc do dobrego, zaufanego neurochirurga, który pomoże poznać powage sytuacji. W skrajnie trudnych przypadkach zwłoka w podjęciu decyzji o leczeniu operacyjnym może działać w nieodwracalny sposób na zdrowie pacjenta.
Obecnie medycyna dysponyje różnymi metodami operacyjnymi, mniej lub bardziej inwazyjnymi. Kwalifikacja do zastosowania konkretnej procedury odbywa się na podstawie badania neurologicznego i badań radiologicznych tj. rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa. Każdy pacjent leczony operacyjnie powinien przejść indywidualnie dla niego opracowany program rehabilitacji pooperacyjnej.
Dyskopatia w odcinku piersiowym
Dyskopatia piersiowa jest to stan patologii, w którym dochodzi do uszkodzenia pierścienia włóknistego krążka międzykręgowego z następczym przemieszczaniem się jądra miażdżystego w kierunku światła kanału kręgowego w odcinku piersiowym.
Przyczyny.
Problem najczęściej dotyczy ludzi w wieku średnim i zmniejsza się częstość jego występowania u ludzi starszych, u których dominują procesy zwyrodnieniowo-wytwórcze.  Do wystąpienia schorzenia predysponuje nadmierny wysiłek fizyczny bądź uraz, w następstwie którego dochodzi do przeciążenia krążka międzykręgowego na danym poziomie. Często młodzi pacjenci mówią o upadku z drabiny, podniesieniu nadmiernego ciężaru bądź nasilonej aktywności sportowej. W większości jednak przypadków przepuklina jądra miażdżystego prowokowana jest stosunkowo małym urazem bądź przeciążeniem kręgosłupa. Sytuacja taka występuje zazwyczaj u starszych pacjentów,u których występują zmiany zwyrodnieniowe w obrębie pierścienia włóknistego krążka międzykręgowego. Zwyrodnienie krążka międzykręgowego jest procesem aktywnie postępującym z wiekiem i jest ściśle związane ze stopniową jego dehydratacją (odwodnieniem) oraz powtarzalnymi na co dzień mikrourazami.
Przepuklina jądra miażdżystego może prowadzić do wystąpienia objawów klinicznych w dwojaki sposób:
ucisku korzenia nerwowego bądź worka zawierającego w odcinku piersiowym rdzeń kręgowy ,
podrażnienia tkankowego z wtórnym wystąpieniem procesów zapalnych.
Objawy kliniczne:
Objawy kliniczne dyskopatii piersiowej ściśle związane są z uciskiem oraz podrażnieniem worka oponowego zawierającego rdzeń kręgowy oraz korzeni nerwowych opuszczających kanał kręgowy poprzez otwory międzykręgowe.  W niektórych przypadkach dyskopatii piersiowej w ogóle nie występuje ból w okolicy piersiowej kręgosłupa.
Najczęściej na obraz kliniczny dyskopatii piersiowej składa się:
- bóle w obrębie klatki piersiowej,
- W przypadkach olbrzymich przepuklin może wystąpić nagłe porażenie mięśni kończyn    dolnych zwane paraplegią.
- Ból miejscowy, ból o charakterze korzeniowym (promieniujący) w przypadku ucisku korzenia nerwowego w zakresie kończyn dolnych.
- Zaburzenia czucia odczuwane przez pacjenta jako mrowienie, palenie, zaciskanie w określonej lokalizacji anatomicznej kończyny dolnej.
- Zaburzenia sprawności ruchowej w zakresie kończyny dolnej.
- Wzmożone napięcie mięśniowe w kończynach dolnych z towarzyszącymi wygórowanymi odruchami rdzeniowymi (np. kolanowym)

Centrum Leczenia Dyskopatii Kręgosłupa

Fimedica skorzystają  Państwo z pomocy jednych z najlepszych specjalistów w dziedzinie ortopedii, neurochirurgii oraz uznanych za najlepszych rehabilitantów. Do Państwa dyspozycji oddajemy nowoczesny sprzęt medyczny i gwarantujemy wysoką jakość usług.

Umawianie wizyt / konsultacji z ortopedą →

Umawianie wizyt z rehabilitantem →

Zapraszamy

konsultacji-fizjoterapeuty

linia ortopeda

Co to Dyskopatia?

Jedną z najczęstszych przyczyn bólu kręgosłupa jest dyskopatia, czyli choroba krążka międzykręgowego. W miarę upływu czasu ulega on zmianom degeneracyjnym, maleje stopień jego uwodnienia, co powoduje zmniejszenie sprężystości. Obciążenia kręgosłupa, wzrost napięcia mięsni przykręgosłupowych  powodują uwypuklanie się krążka miedzykręgowego i w rezultacie  do powstawania szczelin i pęknięć, co dalej prowadzi do przemieszczania  jądra miażdżystego – Dyskopatii

Fragmenty jądra miażdżystego mogą się wpuklać do kanału kręgowego i powodować ucisk struktur nerwowych tam przebiegających. Mogą też przemieszczać się bocznie, powodując uciski na korzenie nerwowe. Opisany proces dyskopatii ma charakter przewlekły, na jego przebieg mają wpływ osobniczo zmienne czynniki konstytucjonalne, genetyczne, jak również sposób i tryb życia.

W odcinku lędźwiowym kręgosłupa opisane zmiany dyskopatyczne najczęściej dotyczą  krążków międzykręgowych znajdujących się między czwartym i piątym kręgiem lędźwiowym (L4-L5) oraz piątym kręgiem lędźwiowym a kością krzyżową (L5-S1).

Zapraszamy na pierwszą bezpłatną konsultację z Fizjoterapeutą - Kierownikiem Centrum Bólu Kręgosłupa – Fimedica

Zobacz też: Dyskopatia Piersiowa

Dolegliwości i objawy dyskopatii lędźwiowej

Dyskopatia lędźwiowa najczęściej objawia się bólami okolicy lędźwiowo-krzyżowej promieniującymi do jednej lub obu kończyn dolnych. Takie dolegliwości spowodowane są uciskiem na korzenie nerwowe . W miejscu ucisku na nerw może wytworzyć się miejscowy stan zapalny. Wówczas pojawia się lokalny obrzęk, który zwiększy kompresję nerwu u znacznie nasili dolegliwości bólowe. Stan ten określa się mianem rwy kulszowej.

Dokładne umiejscowienie bólu zależy od tego, które korzenie nerwowe znajdujące się w kanale kręgowym są szczególnie uciskane przez uwypuklone fragmenty “dysku”. W przypadkach bardziej zaawansowanych przewlekła kompresja powoduje zaburzenia ukrwienia korzenia nerwowego, co może doprowadzić do jego obumarcia. Przejawia się to niedowładem kończyn dolnych (zaburzenia czucia, osłabienie siły mięśniowej, zaniki mięśni i w efekcie  opadanie stopy). W niektórych przypadkach może wystąpić utrudnienie w oddawaniu moczu lub w wypróżnianiu.

Leczenie Dyskopatii. Jak Leczyć Dyskopatię?

Dyskopatia nieleczona postępuje, co związane jest z rozwojem zmian zwyrodnieniowych i rozprzestrzenianiem się ich na sąsiednie przestrzenie międzykręgowe oraz inne odcinki kręgosłupa. Trudność terapii dyskopatii natomiast wynika z faktu, że nie istnieje jeden “złoty” środek ani metoda, która zapewni pełne wyleczenie.

W większości pacjenci z bólami spowodowanymi dyskopatią leczeni są zachowawczo – terapia manualna, kinezyterapia, fizykoterapia, farmakoterapia. Pierwszym jej celem jest zmniejszenie bólu. Następnie dzięki metodom terapii manualnej mamy  możliwość zmniejszenia napięcia mięśniowego, poprawę funkcji ruchowej poszczególnych segmentów ruchowych kręgosłupa i w ostatecznym efekcie zmniejszenie sił ściskających krążek międzykręgowy.

dysk-dyskopatia
dysk-dyskopatia

Powodzenie leczenia zachowawczego zależy od:

1. Etap Leczenia Dyskopatii

  • zaawansowania zmian w dysku,

2.  Etap Leczenia Dyskopatii

  • od zastosowania odpowiednięj farkakoterapii ( która w przypadkach bardzo nasilonego bólu jest niezbędna – pozwala skutecznie przerwać  tzw. błędne koło bólu),

3.  Etap Leczenia Dyskopatii

  • zastosowania odpowiednich do stanu pacjenta metod terapeutycznych

4.  Etap Leczenia Dyskopatii

  • od zrozumienia problemu przez pacjenta i konsekwencji w przestrzeganiu wszelkich zaleceń lekarza lub terapeuty,

5.  Etap Leczenia Dyskopatii

  • od systematycznego stosowania gimnastyki leczniczej  indywidualnie dobranej do potrzeb pacjenta.

Bezwzględnym wskazaniem do leczenia operacyjnego dyskopatii są objawy deficytu neurologicznego świadczące o uszkodzeniu układu nerwowego. Trudność podjęcia decyzji o leczeniu neurochirurgicznym wynika z obawy, że miejscem operacji jest kręgosłup. Dobrze jest zwrócić się o pomoc do dobrego, zaufanego neurochirurga, który pomoże poznać powage sytuacji. W skrajnie trudnych przypadkach zwłoka w podjęciu decyzji o leczeniu operacyjnym może działać w nieodwracalny sposób na zdrowie pacjenta.

Obecnie medycyna dysponyje różnymi metodami operacyjnymi, mniej lub bardziej inwazyjnymi. Kwalifikacja do zastosowania konkretnej procedury odbywa się na podstawie badania neurologicznego i badań radiologicznych tj. rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa. Każdy pacjent leczony operacyjnie powinien przejść indywidualnie dla niego opracowany program rehabilitacji pooperacyjnej.

Umawianie wizyt / konsultacji z ortopedą →

Umawianie wizyt z rehabilitantem →

Zapraszamy

konsultacji-fizjoterapeuty

linia ortopeda

Zobacz też: Dyskopatia Piersiowa


Fimedica - Leczenie schorzeń, bólu kręgosłupa i stawów > rehabilitacja w Warszawie