Dyskopatia czyli choroba tarczy międzykręgowej

Popularny dysk zbudowany jest z jadra miażdżystego(substancja galaretowata) i pierścienia włóknistego, który to jadro otacza i zbudowany jest z tkanki kolagenowej i elastylowej. Pierścień włóknisty jest grubszy w części przedniej cieńszy zaś w tylnej gdzie najczęściej ulega uszkodzeniu w wyniku, czego powstaje dyskopatia w wyniku, której fragment jadra dostaje się do kanału kręgowego gdzie uciska worek oponowy korzenie rdzeniowe(korzonki) bądź rdzeń kręgowy.

Dysk występuje miedzy poszczególnymi trzonami pełniąc role amortyzującą i zapewnia kręgosłupowi ruchomość.

Pacjenci dotknięci tą choroba odczuwają silne dolegliwości zlokalizowane w okolicy uszkodzonego dysku bądź promieniujące do nogi lub ręki w zależności od lokalizacji dyskopatii.Najczesciej występuje dyskopatia ledzwiowa i szyjna,znacznie zadziej piersiowa.

Leczenie dyskopatii może być zachowawcze i operacyjne w zależności od zaawansowania choroby jak i stanu pacjęta.Operacja powinna być wykonywana tylko w przypadkach kiedy sa bezwzględne wskazania potwierdzone badaniami rezonansu magnetycznego MRI bądź EMG -elektromiografii,lub gdy leczenie zachowawcze nie przynosi efektu.

Bezwzględnymi wskazaniami są zaburzenia czucia,osłabienie siły mięśniowej, lub nieotrzymanie moczu bądź kału.

Leczenie zachowawcze polega na farmakoterapii-leki przeciwzapalne i przeciwbólowe w stanach ostrych i silnego bólu oraz na fizjoterapii-rehabilitacji.Rehabilitacja ma poprawic zakres ruchu kręgosłupa,rozluźnić napięte mięsnie,wzmocnic osłabione,nauczyć pacjeta prawidłowych zachowań w życiu codziennym oraz jak zapobiegac nawrotom choroby.

W leczeniu dyskopatii bardzo dobre efekty uzyskujemy pracując z pacjentem metodami terapii manualnej(osteopatia,metoda Lewita ,Kaltenborn-Evjenth,Maitlanda, metoda Ackermana,chiropraktyka, Mc Kenzie,PNF). Cześć tych metod wywodzi się z takzwanego kręgarstwa,ale zostały udoskonalone i potwierdzone duza znajomością kliniczna, uprawnienia do wykonywania takich zabiegow maja lekarze i fizjoterapeuci po odbyciu specjalistycznych szkoleń.

Leczeniem wspomagającym w dyskopatii jest także fizykoterapia(laser,pole magnetyczne,prady,krioterapia itp.)

Leczenie neurochirurgiczne odcinka lędźwiowego kręgosłupa:

Leczeniem operacyjnym zajmuja się neurochirurdzy.Wyróżniamy kilka metod: najpopularniejsza jest fenestracja,która polega na usunięciu fragmentu jadra miażdżystego uciskającego struktury nerwowe wewnątrz kanału kregowego.Neurochirurg nacina skóre na poziomie uszkodzonego dysku,odsuwa badż nacina mieśnie przykręgosłupowe dostając się do łuku kręgu wycinając w nim fragment kostny i przez ten otwor usuwa uszkodzony fragment dysku.

Przezskórna nukleoplastyka jest kolejna metoda leczenia dyskopatii szyjnej i lędźwiowej.Jest to mało inwazyjna metoda wykonywana w warunkach ambulatoryjnych i pod kontrola RTG.

Polega na wprowadzeniu elektrody w okolice dysku,która na swoim końcu wytwarza łuk plazmowy który rozbija jadro miażdżyste na wode i dwutlenek wegla.Powoduje to znaczne zmniejszenie jadra miażdżystego i wycofanie się przepukliny z kanału kregowego pod wpływem zmniejszenia cisnienia sródkrazkowego.

Kolejna metoda jest przezskórne endoskopowe usunięcie jadra miażdżystego.Zabieg rozni się od klasycznej fenestracji tym,ze przez niewielkie naciecie w skorze wprowadzony zostaje endoskop,który nie tnie miesni tylko je rozpycha wzdłuż przebiegu włókien.Zabieg ten jest mniej inwazyjny i wymaga krótszego pobytu w szpitalu.Lecz niestety nie wszyscy pacjenci mogą być ta metoda operowani,decyzja należy do neurochirurga i zalezy od indywidualnych wskazan do takiego zabiegu.

Spondylodeza inaczej stabilizacja miedzytrzonowa i przeznasadowa jest kolejnym zabiegiem wykonywanym przez neurochirurga w chorobie dyskowej.Zabieg stosuje się w przypadku dużych zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa ,przy kręgozmyku ,w nowotworach,urazach kegosłupa i przy jego niestabilności.Polega na usunieciu dysku w miejsce ,którego wstawia się implant a nastepnie wkręca się w trzony kręgów śruby tytanowe i łaczy je pretami.Wada tej metody jest całkowite ograniczenie ruchomości kręgosłupa na operowanych segmentach.

Leczenie neurochirurgiczne szyjnego odcinka kręgosłupa:

Artrodeza szyjna-polega na sztywnej stabilizacji segmentu ruchowego kręgosłupa szyjnego.Neurochirug usuwa uszkodzony dysk z dostępu przedniego i wszczepia implant(popularnie cage).Jest to sztywna klatkaweglowa lub polimerowa.Implant ten jest nieruchomy i pozostaje w kręgosłupie do końca życia.Po takim zabiegu neurochirurg zaleca noszenie kołnierza przez okres nawet do 3 miesiecy w zależności od wskazań.

Artroplastyka szyjna-polega również na usunieciu uszkodzonego dysku ale zamiast sztywnego implantu neurochirurg stosuje sztuczną proteze która pelni nie tylko funkcje podporowe ale tez utrzymuje ruchomość kręgosłupa.Po takim zabiegu nie ma wskazan do noszenia kołnierza ani przeciwskazan do wykonywania wszystkich ruchów w kręgosłupie szyjnym.

Po wszystkich zabiegach neurochirurgicznych niezbedna jest rehabilitacja!!!!!Ma ona na celu przywrócenie jak najlepszej funkcji kręgosłupowi i uswiadomieniu pacjentowi jak o niego dbac żeby nie dopuścić do nawrotu choroby!!!!